Wanneer mensen horen dat wij fokker zijn van Australian Labradoodles, krijgen we regelmatig de vraag:

"Waarom zijn jullie zo streng met jullie honden?"

Het antwoord is eigenlijk heel eenvoudig.

Omdat wij de toekomst van elk nestje mee bepalen.

Maar tegelijk moeten we ook eerlijk zijn over iets anders:

Wij zijn geen Moeder Natuur.

Hoe zorgvuldig we ook fokken, hoe uitgebreid we ook testen en hoeveel ervaring we ook hebben... wij kunnen nooit garanderen dat een pup zijn hele leven volledig vrij blijft van gezondheidsproblemen.

Dat kan niemand.

Genetica is geen eenvoudige rekensom

Elke pup krijgt 50% van zijn genetisch materiaal van mama en 50% van papa.

Dat klinkt eenvoudig.

Maar in werkelijkheid worden duizenden genen door elkaar gemengd. Sommige eigenschappen zijn dominant, andere recessief en van veel aandoeningen weten we zelfs dat meerdere genen én omgevingsfactoren samen een rol spelen.

Daardoor kan zelfs uit twee volledig gezonde ouders uitzonderlijk toch een pup geboren worden met een aandoening.

Dat is geen fout.

Dat is genetica.

Verantwoord fokken begint lang vóór de dekking

Voor een Australian Labradoodle wordt ingezet voor de fok, wordt hij uitgebreid onderzocht.

Bij Snoopdoodles kijken we onder andere naar:

• heupen (HD)
• ellebogen (ED)
• patella
• ogen
• DNA-testen voor erfelijke aandoeningen
• algemene gezondheid
• karakter
• bouw
• vachtkwaliteit
• afstamming
• inteeltcoëfficiënt

En daar stopt het niet.

Ook de familiegeschiedenis speelt een belangrijke rol. We volgen onze lijnen jarenlang op en houden contact met pupgezinnen om eventuele gezondheidsinformatie te verzamelen.

Zo proberen we de risico's generatie na generatie verder te verkleinen.

Wij controleren meer dan de meeste mensen beseffen

Misschien klinkt dit confronterend, maar het is wel een realiteit.

Wanneer twee mensen beslissen om samen kinderen te krijgen, vraagt niemand:

• Hebben jullie een HD-score?
• Zijn jullie genetisch getest op tientallen erfelijke aandoeningen?
• Is jullie volledige familie medisch onderzocht?
• Hoe gezond waren jullie grootouders?
• Welke erfelijke afwijkingen komen voor in jullie bloedlijn?

En terecht.

Want niemand verwacht perfectie.

Toch verwachten veel mensen dat fokkers die garantie wél kunnen geven.

In werkelijkheid worden verantwoordelijke fokkers veel uitgebreider gecontroleerd dan vrijwel eender welk koppel dat aan kinderen begint.

Wij moeten keuzes maken op basis van genetica, gezondheid, karakter en jarenlang verzamelde gegevens.

En zelfs dan blijft de natuur haar eigen weg gaan.

Fokken is risico's verkleinen, niet uitsluiten

Een goede fokker probeert niet perfecte honden te maken.

Een goede fokker probeert de kans op problemen zo klein mogelijk te maken.

Dat doen we door:

• alleen gezonde ouderdieren in te zetten;
• genetische combinaties zorgvuldig te plannen;
• geen risicocombinaties te maken;
• de gezondheid van onze lijnen blijvend op te volgen;
• voortdurend bij te leren en onze keuzes aan te passen op basis van nieuwe inzichten.

Dat is verantwoord fokken.

Wij blijven leren

Ook de wetenschap staat niet stil.

Elk jaar komen er nieuwe DNA-testen, nieuwe onderzoeken en nieuwe inzichten beschikbaar.

Wat twintig jaar geleden nog onbekend was, kunnen we vandaag soms al testen.

Daarom blijven wij investeren in kennis, opleidingen en samenwerking met dierenartsen, genetische laboratoria en specialisten.

Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde.

Gezonde, gelukkige Australian Labradoodles die jarenlang deel mogen uitmaken van een liefdevol gezin.

Tot slot

Verantwoord fokken is geen zoektocht naar perfectie.

Het is een dagelijkse inspanning om met kennis, eerlijkheid en verantwoordelijkheid de best mogelijke keuzes te maken.

Want hoewel wij veel kunnen beïnvloeden, blijft één waarheid altijd bestaan:

Wij begeleiden de natuur, maar we zijn haar niet.

Dat is precies waarom verantwoord fokken zoveel kennis, zorg en toewijding vraagt. Niet omdat we alles kunnen controleren, maar omdat we alles doen wat binnen onze mogelijkheden ligt om elke pup de beste start te geven.